Bazen insan en çok kendi sessizliğinde konuşur.

Ruhumun Sessiz Yankısı, kırılmaların içinden filizlenen umudu,

karanlığın bağrından doğan ışığı anlatıyor.

Bu kitap; susarak büyüyenlerin, düşerek güçlenenlerin ve
içindeki gökyüzünü kaybetmeyenlerin şiiri.
Her sayfada bir yüzleşme, her dizede yeniden ayağa kalkış var.

Çünkü bazı yankılar sessizdir;
ama en çok onlar değiştirir insanı...